Луѓето кои истовремено имаат Алцхајмерова болест и атријална фибрилација можеби доживуваат побавен когнитивен пад доколку се лекуваат со понови орални антикоагуланси, познати како NOAC. Ова го покажува шведско истражување предводено од Каролинска институтот и објавено во списанието European Heart Journal.
Истражувачите анализирале податоци за 7.308 лица со двете дијагнози, користејќи го шведскиот национален регистар за когнитивни нарушувања и деменција. Учесниците биле споредени во три групи: лица кои земале NOAC, лица кои земале варфарин и лица кои не примале антикоагулантна терапија.
Когнитивните промени биле следени со стандардизираниот тест за ментален статус, познат како MMSE. Кај пациентите што земале NOAC, опаѓањето на резултатите било побавно за нешто повеќе од 0,2 поени годишно во споредба со другите две групи.
Разликата е мала на годишно ниво, но истражувачите сметаат дека со текот на времето може да стане позначајна. Една од можните причини е тоа што антикоагулансите го намалуваат ризикот од мозочни удари и ситни оштетувања поврзани со нарушениот проток на крв во мозокот.
Во споредба со лицата кои не примале антикоагуланси, пациентите на NOAC имале и помал ризик од смрт, мозочен удар, крвни згрутчувања и скршеници. Варфаринот исто така бил поврзан со помал ризик од смрт, мозочен удар и згрутчувања, но кај оваа група бил забележан поголем ризик од сериозно крвавење.
Сепак, резултатите треба да се толкуваат внимателно. Станува збор за опсервациска студија, па таа не може да докаже дека NOAC директно го забавува когнитивниот пад. Можно е врз резултатите да влијаеле и други фактори, а дел од пациентите можеби ја смениле терапијата во текот на следењето.
Наодите не значат дека пациентите треба самостојно да започнат, прекинат или сменат терапија. Изборот на антикоагуланс мора да го направи лекар, земајќи ги предвид ризикот од мозочен удар, крвавење и целокупната здравствена состојба.
