Вештачката интелигенција би можела значително да ја подобри безбедноста на храната, но нејзината успешна примена зависи од нешто што не може да се реши само со технологија – довербата меѓу компаниите.
Истражување на Универзитетот „Корнел“, објавено во списанието npj Science of Food, покажува дека производителите ја препознаваат вредноста од споделувањето доверливи податоци за безбедноста на храната. Сепак, стравот од злоупотреба на податоците, правна одговорност и губење на конкурентската предност го забавува таквото поврзување.
Истражувачите интервјуирале 27 директори, раководители за безбедност на храната и менаџери од млечната, месната и прехранбената индустрија, како и од лаборатории за безбедност на храната. Учесниците рекле дека поголемите и разновидни бази на податоци би можеле порано да ги откриваат ризиците, да ги подобрат предвидувањата и да помогнат во препознавањето ретки епидемии.
Споделените податоци би им овозможиле и на помалите компании да користат анализи што инаку би биле прескапи за самостојна изработка. Така, проблемите би можеле да се забележат пред контаминираните производи да стигнат до потрошувачите.
Но, компаниите работат со неусогласени системи и различни начини на водење евиденција. Додека големите фирми често користат напредни дигитални платформи, помалите сè уште се потпираат на табеларни пресметки или хартиени записи, што го отежнува обединувањето на податоците.
Најголемата пречка сепак е стравот од губење контрола. Компаниите се загрижени дека информациите би можеле да бидат извадени од контекст, да доведат до регулаторни проверки или судски постапки, или да им дадат предност на конкурентите.
Според истражувачите, довербата би можела да се изгради со јасни правила за заштита на приватноста, заеднички стандарди и посредство од неутрални организации, како универзитетите. За целосно искористување на потенцијалот на вештачката интелигенција ќе биде потребна и соработка меѓу експерти од земјоделството, ветеринарната медицина, информатиката, економијата и јавните политики.
