Кажувањето „лут сум“ или „тажен сум“ често помага емоцијата да стане поподнослива. Ново истражување покажува дека оваа стратегија не делува еднакво кај сите луѓе што зборуваат два јазика.
Во студијата, објавена во списанието Proceedings of the National Academy of Sciences, учествувале 151 двојазичен говорник од Кастељо, Шпанија. Дел од нив зборувале шпански и англиски, а дел шпански и каталонски. Истражувачите користеле функционална магнетна резонанца за да ја следат активноста на мозокот додека учесниците именувале емоции прикажани на фотографии.
Фокусот бил на амигдалата, мозочен регион поврзан со обработката на емоциите. Кај луѓето со јасно доминантен јазик, именувањето на емоцијата ја намалило активноста на амигдалата кога одговорот бил даден на нивниот мајчин јазик. Истата стратегија не покажала таков ефект кога се користел помалку熟熟ен јазик.
Најнеочекуван бил резултатот кај таканаречените балансирани двојазични лица, односно оние што се подеднакво вешти во двата јазика. Кај нив именувањето на емоциите не довело до намалување на активноста на амигдалата во ниту еден од јазиците.
Истражувачите нагласуваат дека ова не значи оти балансираните двојазични луѓе потешко ги контролираат емоциите во секојдневниот живот. Студијата опфатила специфична задача во лабораториски услови, а емоционалната регулација вклучува и други процеси, како преиспитување на ситуацијата и промена на начинот на кој ја толкуваме.
Наодите отвораат нови прашања за тоа како јазичната рамнотежа влијае врз мозочните механизми на емоционалната регулација. Следните истражувања треба да проверат дали истиот образец се појавува и во пореални ситуации, вклучително и во психотерапијата.
