Вселенскиот телескоп „Џејмс Веб“ откри дека прстенестиот систем околу Чарикло, мало тело што орбитира меѓу Сатурн и Уран, со текот на времето се менува. Ова откритие укажува дека прстените на малите тела во Сончевиот систем се подинамични отколку што се сметаше.
Чарикло има дијаметар од околу 250 километри и се движи на приближно 17 пати поголемо растојание од Сонцето отколку Земјата. Иако е многу помал од планетите со прстени, околу него се наоѓаат два густи прстена, откриени во 2013 година.
Истражувачите од Институтот за астрофизика на Андалузија го набљудувале Чарикло во октомври 2022 година со помош на феноменот познат како ѕвездена окултација. При оваа техника, научниците го следат намалувањето на светлината од далечна ѕвезда кога пред неа минуваат Чарикло и неговите прстени.
Со споредување на податоците од „Џејмс Веб“ со набљудувања направени во изминатата деценија, тимот забележал спротивни промени: внатрешниот прстен станал значително понепроѕирен, додека надворешниот пропушта повеќе светлина. Причината за оваа промена засега не е позната.
Резултатите ги доведуваат во прашање досегашните претпоставки дека прстените околу малите тела се релативно стабилни. Тие може да помогнат да се објасни како ваквите структури се создаваат, како се развиваат и што ја одржува нивната стабилност.
Набљудувањето било особено прецизно благодарение на податоците од мисијата „Гаја“, кои овозможиле точно одредување на положбата на ѕвездата и орбитата на Чарикло. Бидејќи „Џејмс Веб“ не може директно да го сними толку малото и далечно тело, ѕвездените окултации остануваат клучна алатка за проучување на неговите прстени.
Истражувањето е објавено во списанието Science Advances.
