Научници потврдија неинвазивен метод за мерење на стресот кај европските ежови преку анализа на хормони во нивниот измет. Методот може да помогне во подобрувањето на грижата за ежовите во рехабилитациските центри, како и во заштитата на дивите популации.
Кога животното се соочува со опасност, се активира хипоталамо-хипофизно-надбубрежната оска и се ослободуваат глукокортикоиди, како кортизол и кортикостерон. Овие хормони подоцна се исфрлаат преку урината и изметот, па нивното мерење овозможува процена на реакцијата на стрес без земање крв.
Истражувањето покажа дека нивото на глукокортикоидите достигнува врв еден ден по приемот на ежовите во центар за рехабилитација. Заробувањето, транспортот, прегледот и ветеринарниот третман претставуваат потенцијални стресори. По седум дена, вредностите се намалиле на ниво слично на она кај здрави ежови од дивината.
Ежовите што подоцна угинале имале значително повисоки нивоа на хормоните во изметот од преживеаните животни. Повисоки вредности биле забележани и кај ежови заразени со гастроинтестиналниот паразит Capillaria, што покажува дека методот може да открива и влијание на болести врз состојбата на животните.
Европскиот еж се соочува со губење и фрагментација на живеалиштата, недостиг од храна и зголемено влијание на човековите активности. Како индикаторски вид, тој може да даде информации за здравјето на целите екосистеми. Новиот метод ќе им овозможи на истражувачите да го проучуваат влијанието на патиштата, урбаниот развој и други закани, а на рехабилитаторите да го следат закрепнувањето пред и по враќањето на ежовите во природата.
