Научници открија дека групирањето на електрично наелектризираните полимери во вода значително влијае врз начинот на кој смесата се разделува на две течни фази. Резултатите ги доведуваат во прашање претпоставките што со децении се користат за опишување на овој процес.
Истражувањето на Метју Тирел од Универзитетот во Чикаго и Матијас Балауф од Слободниот универзитет во Берлин се темели на повторна анализа на експериментални податоци објавени во 2018 година. Во фокусот биле полиионите — молекули или поврзани атоми со електричен полнеж — чии спротивно наелектризирани синџири можат да формираат густи групи во воден раствор.
Течно-течната фазна сепарација се случува кога првично хомогена смеса се разделува на две различни течни фази, слично на маслото и оцетот во прелив за салата. Кај полимерите со спротивни полнежи, класичниот модел на Воорн и Овербек од 1957 година претпоставува поедноставено разделување во кое составот на одделените фази главно се определува од својствата на самите полимери.
Новата анализа покажува дека полиионите не се разделуваат секогаш поединечно. Тие се здружуваат во кластери со различни големини и концентрации, а токму тоа го прави составот на двете фази зависен и од почетниот состав на смесата. Овој ефект не е опфатен со поедноставениот класичен модел.
Откритието е важно и за биологијата. Течно-течната фазна сепарација учествува во создавањето на биомолекуларни кондензати — структури без мембрана во клетките што имаат улога во одговорот на стрес, преносот на сигнали, метаболизмот и регулирањето на гените. Подоброто разбирање на нивното формирање може да помогне и во проучувањето на различни заболувања.
Истражувачите сега проверуваат дали истиот механизам се појавува и кај други системи со полие лектролити. Нивната студија, објавена во списанието Proceedings of the National Academy of Sciences, укажува дека фазните дијаграми на биомолекуларните кондензати можеби ќе треба да се преиспитаат.
