Зајакнувањето на природниот дневен ритам на организмот може да му помогне на мозокот по мозочен удар полесно да го отстранува отпадот и да го намали долготрајното воспаление, покажува ново истражување на Медицинскиот центар на Универзитетот во Рочестер.
Во студијата, објавена во списанието Journal of Clinical Investigation, интервенциите што го зајакнувале циркадниот ритам го подобриле опоравувањето кај глувци. Кај животните биле забележани подобра моторика, помали оштетувања на мозочното ткиво, подобар проток низ глимфатичкиот систем и пониски нивоа на воспалителни молекули.
Глимфатичкиот систем е мрежа што ја движи цереброспиналната течност низ мозокот и помага во отстранувањето на отпадните материи и други штетни соединенија. Неговата активност е особено изразена за време на спиењето, но истражувањата покажуваат дека зависи и од внатрешниот 24-часовен биолошки часовник.
Мозочниот удар може да го наруши циклусот на спиење и будност, а таквите нарушувања се поврзуваат со послабо опоравување, депресија и понизок квалитет на живот. Научниците претпоставиле дека нарушениот ритам можеби го забавува и отстранувањето на воспалителните сигнали од мозокот.
Истражувачите испитале неколку пристапи, меѓу кои изложување на светлина во одредено време, мелатонин, лекот KL001 и временски ограничено хранење. Откако утврдиле дека овие интервенции можат да ја подобрат активноста на глимфатичкиот систем кај здрави животни, се фокусирале на KL001 и ограничувањето на периодот за внесување храна.
Особено значајно е што третманот кај глувците започнал дури три дена по мозочниот удар, односно по периодот во кој најчесто се применуваат итните терапии за отстранување згрутчувања. И покрај доцнењето, животните покажале подобро движење, помали лезии и намалени нивоа на повеќе воспалителни цитокини.
Научниците сметаат дека резултатите можеби не се должат на блокирање на една конкретна воспалителна патека, туку на подобрено чистење на молекулите што го одржуваат воспалението. Временски ограниченото хранење би можело да биде практичен пристап во иднината, но неговата безбедност и ефикасност по мозочен удар допрва треба да се испитаат кај луѓе.
Истражувањето засега е ограничено на животински модели. Потребни се дополнителни студии за да се утврди дали подобрениот глимфатички проток директно го предизвикува подоброто опоравување и дали терапии засновани на циркадниот ритам можат да стигнат до клинички испитувања.
