
Над вулканот Арсија Монс на Марс повремено се протега облак од воден мраз со долга опашка. Истражувачите сега покажале дека неговите особености може да се пресоздадат со модел во кој кристалите мраз се создаваат од водена пареа без претходно присутни честички прашина. Тоа нуди можно објаснување за облак што било тешко да се репродуцира со вообичаените модели за формирање облаци.
Студијата е моделирање, а не непосредно набљудување на создавањето на мразот. Истражувачите го вградиле механизмот во метеоролошки модел на Марс и добиле облак со карактеристиките на познатиот издолжен облак Арсија Монс, или AMEC. Затоа наодот силно сугерира дека овој процес се случува на Марс, но сам по себе не докажува дека токму така се создава секој ваков облак.
Како може мразот да се создаде без прашина?
Во вообичаениот процес, кристалите од облачна вода се формираат околу честички прашина. Но, на голема височина над Марс атмосферата е тенка и има малку прашина, па тој начин тешко би функционирал. Моделот го испитува хомогеното нуклеирање: создавање мраз од водена пареа без претходно присутна честичка. Спротивно на тоа, хетерогеното нуклеирање се потпира на таква честичка.
Облак што се појавува во одреден дел од денот
Облакот првпат бил забележан во 1977 година од орбитерот „Викинг 2“ на НАСА. Подоцна, леталото „Марс експрес“ го снимило подетално; прикажаната фотографија е од 2018 година. Облакот се појавува само во пролет и лето на Марс, во утринските часови. По формирањето близу вулканот, ветерот го носи низводно и создава опашка што може да надмине 1.500 километри.
Научна основа и ограничувања
Моделирање на формирање облаци во метеоролошки модел на Марс
Примерок: unknown.
- Резултатот е заснован на моделирање што ги репродуцира забележаните својства на облакот; тој силно укажува на хомогено нуклеирање, но не го утврдува како директно набљудуван процес.
- Во собраниот текст не се наведени големина на примерок или број на набљудувања. Ова е истражување на атмосферски облак на Марс, а не испитување на човечки или животински учесници.


























