Научници од Универзитетот во Отава открија протеин што го одредува растојанието меѓу двете мембрани на митохондриите – органелите што обезбедуваат најголем дел од енергијата во клетките.
Протеинот, наречен SPRIZ или CCDC127, делува како молекуларен потпирач. Тој ги поврзува надворешната и внатрешната митохондријална мембрана, но истовремено ги одржува на прецизно растојание. Така се регулира волуменот на меѓумембранскиот простор, малата зона во која се одвиваат важни чекори од клеточното производство на енергија.
Истражувачите комбинирале компјутерски симулации, генетски експерименти, анализа на протеини и тридимензионска електронска томографија. Кога го менувале генот за SPRIZ, значително се менувала ширината на меѓумембранскиот простор. Со создавање подолга верзија на протеинот, тимот успеал дополнително да ги оддалечи мембраните.
Иако промените се мерат во нанометри, нивните последици се функционално важни. Поголемиот простор влијаел врз пристапот на молекулите и врз преземањето калциум од митохондриите, процес што учествува во преносот на сигнали и регулирањето на клеточната енергија.
Експериментите со глувци покажале дека отстранувањето на SPRIZ го менува растојанието меѓу мембраните, без целосно да ја наруши општата структура на митохондриите. Тоа им овозможило на научниците да го проучат влијанието на самиот простор, одвоено од пошироко оштетување на органелите.
Архитектурата поврзана со SPRIZ е пронајдена кај луѓето и кај сите испитани ‘рбетници. Според еволутивната анализа, таа се појавила пред околу 500 милиони години, во периодот на појавата на ‘рбетниците, а не е забележана кај растенија, габи и без’рбетници.
Наодите отвораат ново поле за проучување на тоа како клетките ја приспособуваат внатрешната организација на митохондриите. Во иднина, подоброто разбирање на овој механизам може да помогне во истражувањето на состојби поврзани со нарушена митохондријална функција, вклучително и невродегенеративни заболувања. Студијата е објавена во списанието Science Advances.
