Научници од Центарот „Макс Делбрик“ открија како клетките ги одржуваат стабилни кавеолите – мали вдлабнатини во клеточната мембрана со форма налик на шишенце. Резултатите нудат ново објаснување за начинот на кој молекуларните структури ги претвораат своите функции во конкретна клеточна заштита.
Кавеолите ја засилуваат отпорноста на клетките кон механички сили, особено во крвните садови, а учествуваат и во клеточното сигнализирање и внесувањето хранливи материи, вклучително и масни киселини.
Клучна улога има протеинот EHD2, составен од 540 аминокиселини. Две молекули EHD2 се спојуваат во димер, а димерите се поврзуваат во долга белковинска нишка што се обвиткува околу тесниот врат на кавеолата и ја прицврстува за мембраната.
Истражувачите откриле дека првите 19 аминокиселини на EHD2 дејствуваат како просторник. Тие овозможуваат околу вратот на кавеолата да се постави само една нишка. Кога овој дел недостасува, повеќе нишки се редат една до друга, поради што структурата ја губи карактеристичната форма и функција.
Без функционални нишки од EHD2, вратовите на кавеолите стануваат потесни и подолги, а вдлабнатините на крајот може да се одвојат од клеточната мембрана. Структурата на нишките била解析ирана со напредни методи на криоелектронска микроскопија.
Нарушената функција на кавеолите се поврзува со заболувања на мускулите, крвните садови, срцето, белите дробови и бубрезите, како и со нарушувања на метаболизмот на мастите. Следниот чекор е научниците да ги набљудуваат EHD2-нишките директно во живи клетки, што би можело да помогне во подобро разбирање на овие состојби.
Студијата е објавена во списанието Nature Communications.
