Научници открија како хистонот H1, протеин што помага да се „спакува“ ДНК и да се исклучат непотребните гени, стигнува до својата цел во клетката. Истражувањето покажува дека за неговото прицврстување на нуклеозомите се потребни шаперон-протеини.
ДНК-та во клетките е намотана околу хистонски протеини, формирајќи структури наречени нуклеозоми. Тие понатаму се организираат во хроматин, а хистонот H1 придонесува за негово збивање. На тој начин делови од геномот што не се потребни во одреден тип клетка остануваат компактни и недостапни за активирање.
Користејќи техники за следење на поединечни молекули, оптички пинцети и флуоресцентни мерења, тимот од Државниот универзитет во Охајо го набљудувал движењето на H1 во реално време. Протеинoт лесно се врзувал за изложените делови од ДНК и можел да се лизга по неа, но тешко се прицврстувал на самиот нуклеозом.
Кога истражувачите додале три познати шаперон-протеини, тие забележале дека шапероните го насочуваат движењето на H1 и му помагаат да се постави на нуклеозомот. Ова го објаснува чекорот што досега недостигал во описот на начинот на кој H1 го организира хроматинот.
Наодите би можеле да помогнат во проучувањето на болестите поврзани со нарушена генска регулација, особено бидејќи мутациите во H1 се поврзуваат со одредени видови рак. Следниот чекор е да се испита како таквите мутации и хемиските промени на протеинот влијаат врз неговото движење и функција. Студијата е објавена во списанието Molecular Cell.
